JaowJanie

วันนี้ วันจันทร์ ที่ 26 ตุลาคม 2552

เป็นวันแรกที่มหา'ลัยของเรา เปิดเทอม 2/52

เรากลับมีความคิด "เบื่อจัง ไม่มีไรทำ ตอนที่อยู่บ้าน...แต่ เมื่อจะเปิดเทอม..กลับมีความคิดว่า...ขี้เกียจจังเปิดเทอมแล้ว"

เทอมนี้ เรียนไม่หนักเลย  เบสิกสุดด ทุกคนเรียนแค่ 14 หน่วย  แต่เรานะ...ว่าจะหาไรเรียนเพิ่มม ^^ (ไม่ใช่ว่าขยันนะ แต่เก็บยังไม่ครบคะ)

พอตกเย็นนน(บ่ายสามกว่าๆ)....กลับมาที่ห้องพักแสนรัก...เก็บผักเรียบร้อยย...กะว่านอนคิดไรไปเรื่อยย  แต่ดันหิวข้าวขึ้นมา

สรุปว่า เราต้องกินข้าวเย็น ตอน สี่โมงเย็น  (ที่จริงแบบว่าไม่อยากอ้วน  เลยกินแต่หัววันน่ะ) ^^

1 ชั่วโมงผ่านไป

..

...

....

แล้วเราก็ออกเดินทางกัน....จนกระททั่งง เกือบจะถึงที่หมายยอีกไม่กี่ร้อยก้าว

30  นาที ผ่านไป  

 ..

...

....

เราก็มาถึง ตลาดโต้รุ่ง  แต่ปรากฎว่า มันกลายเป้นงานอะไรไม่รู้    มีแบบในภาพเลยคะ  ร้านนปาลูกโป่งงเรียงรายเต็มไปหมด   แล้วก็มีชิงช้าสวรรค์ด้วย คล้ายกับว่า งานวัดเลยยย  ก็ตั้งใจจะมาซื้อนาฬิกาเลยต้องเดินไกลหน่อยย...แต่สุดท้ายก็ได้มาหนึ่งเรือนนงามๆ

แล้วก็เดิน ชิล ชิล กันมาเรื่อยย  

ทำให้คิดได้ว่า ....บางครั้งการที่เราได้ทำอะไรที่แปลกออกไปจากกิจวัตรประจำวันไปบ้าง มันก็ทำให้เรารู้สึกว่า ชีวิตนี้ไม่น่าเบื่อขึ้นมาบ้างเหมือนกัน

จนสุดท้ายย เมื่อบรรลุวัตถุประสงค์ของเราทั้งสองคนเรียบร้อยแล้วว เราก็นั่งรถประจำทาง  เข้ามาใน มหา'ลัย ....

อย่างน้อยยวันนี้ก็กำลังจะหมดไปวันหนึ่งงง เพียงแค่ เราหลับตา แล้ว นอนลงไปบนที่นอนนุ่มๆ ปล่อยยใจไปเรื่อยยไม่ต้องคิดอะไรมากก 

 ตื่นขึ้นมาก็เช้าวันใหม่

zzZZZ   คล้อก คล้อก ฟี้ ฟี้ zzZZZ 

  

วันนี้เราไปดูมาแล้วว

...

....

ขอโทษที่ไม่ได้ชวนเพื่อนไปด้วย (มีเหตุขัดข้องบางประการ)

เป็นการดูหนังคนเดียวครั้งแรก (แบบไม่ได้ตั้งใจ)  ก็ดีนะ เริ่มด้วยเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก 

ไม่เหงาเลย  สนุกดี ก็คิดอยู่เหมือนกันว่า..มันต่างยังไงกะดูกะเพื่อน (อยู่ที่เรามากกว่าเน๊อะ  เข้าข้างตัวเองชะมัด)55

ตอนเลือกที่นั่ง ก็  ข้างๆ เต็มเป็นแถบบแล้ว  

เราก็คิดว่า เอาไงดี ???  อ่า นี้ไงเห็นที่ว่าง นิดนึง เลือกแถว A3 เพราะ เห็นว่า A1 มีคนเลือกไปแล้ว อีกอย่างไม่อยากนั่งใกล้คนอื่น ^^

โรงง  เปิดแระ  เข้าไปหาที่นั่ง  ปรากฎว่า A1 คือ เพศชายคะ  มาดูคนเดียวด้วย  แต่ !!  เขาคือ เด็กชายตัวเล็กๆ อายุไม่น่าเกิน 12 ขวบ  

น่ารักชะมัด  เด็กไรว่ะมานั่งดูหนังคนเดียวว  (แค่คิดหรอกนะ ไม่ได้พูดออกไป  เราคิดว่า น่าจะเป็นลูกคนขายตั๋วแน่ๆเลย ^^)

หนังเริ่มแระ

คริส น่ารักดี

พี่เคนนนน  อ่าา  เกินบรรยาย เหมือนชายอายุ 16 เชียวว   (หล่อทะลุแป้งงง)

แพท ก็น่าหมั่นไส้ชิบ 

โอปอล  เ๋ก๋ กู้ดด  ตามแบบฉบับ

สรุปก็ OK  ในที่นี้ก็คือ เป็นไปตามคาดน่ะแหละ  ไม่ตอบเข้าข้างหนังว่า ดี๊ดี หรืออะไรทั้งนั้น  หนังเอาใจตลาด ก็คาดว่าน่าจะเรียกเงินจากคนดูพอสมควรนะ ไม่เหมือนบางเรื่องที่เพิ่งผ่านมา หนังเอาใจผู้กำกับ ^^ 

น่าจะโดนสำหรับหลายๆคน .... 

มีวรรคทองของเรื่องเยอะเชียว ....

......ชีวิตประจำวัน ทั้งข่าวสารบ้านเมือง เครียด เครียดทั้งนั้น  

เราว่า ลองมาดูหนังที่สร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะดูบ้าง น่าจะทำให้มองเห็นอะไรในมุมที่ต่างออกไปในแง่ดีมากยิ่งขึ้นน

อยากรู้ว่าจริง ไม่จริง

ไปดูกันนะคะ

ปล. ไม่ได้ค่าโฆษณาเลยนะคะ

คนโสดยังมีหวังถ้ายังไม่ท้อ

555 

วันนี้เป็นวิชาสุดท้ายที่หวาดกลัวมาตลอด จะด้วยเหตุผลประการใดก็ตอบตัวเองไม่ถูกเหมือนกัน...

ข้อสอบเป็นแบบ ปรนัย มีทั้งหมด 104 ข้อ ให้เวลา 2 ชั่วโมง  

ทำไปได้พักใหญ่ ประมาณ 50 นาทีได้ เสียง .... ตึก..ตึก..ตึก..... ที่จริงก็ไม่ดังมากหรอก ^^ นั้นคือเสียง เพื่อนสาวสวยที่เดินออกคนแรก

ในใจเราคิดว่า...ตูเพิ่งทำไปแค่ 60 กว่าข้อเอง.....

จากนั้น คนต่อมาเป็นใครไปไม่ได้ .... ตึก..ตึก..ตึก....  เสียงของ  วสุรักษ์ นามสกุล เพรงมา นั้นเอง (คนนี้สุดๆแระ นางเร็วในดวงใจเลยคะ)

และอีกหลายคนตามมา.......

v

v

v

จนเป็นเรา...วางปากกา เมื่อเวลา 14.40 น.

เหมือนว่าจะอ่านโจทย์รู้เรื่องเข้าใจนะ.....แต่...ทำไม หวั่นๆไงบอกไม่ถูก...สรุปคือ ทำไม่ค่อยจะได้น่ะเอง

ช่างมันเหอะ  ภารกิจหลังสอบเสร็จของเรามีอีกมากมายย

...ติดต่อใครบางคนที่เคยให้สัญญาเอาไว้

...ติดต่อใครบางคนให้ใครบางคน

...และติดต่อใครอีกหลายคน...

ที่สำคัญ...ต้องติดต่อเพื่อนๆที่น่ารัก ที่ไม่ได้เจอกันมานาน....(สอง สามเดือน) ^^

....

........

................